روحانی هم مثل گورباچف و یلتسین کناره گیری کند

در روز جاری در شرايطي قرار داريم که آقاي روحاني به عنوان مسئول مذاکرات هسته اي و اعضاي تيم مذاکرات هسته اي اعم از ظريف، عراقچي، صالحي، بعيدي نژاد و بسياري از حاميان ايشان، طبق پيش بيني منتقدان برجام که دهها توهين و تهمت را بابت انتقاد به برجام به جان خريدند، اذعان دارند که برجام بارها نقض شده و با بدعهديهاي مکرر طرف مقابل مواجه شده و برجامي که روزگاري مدعي بودند آفتاب تابان، ابر شتابان، هواي تازه و باغ سيب و گلابي است و بر داستانهاي خزانه خالي، آب و هواي آلوده، بيکاري و رکود پايان ميدهد امروز به باغچه اي نيم سوز شبيه شده است.

عملاً برجام و مدل مذاکره خوشبينانه با آمريکا به بن بست رسيده است و اگر نبود تدبير و ايستادگي امام خامنه اي، دولت همين مدل را در ساير مبحثات حياتي کشور نيز به پيش ميبرد و در روز جاری به جاي يک خسارت محض، به مجموعه اي از خسارات محض مبتلا بوديم. هنوز 3 ماه از ادعاي انتخاباتي آقاي روحاني نگذشته است که به مردم ميگفت اگر ميخواهيد تحريمها برگردد به رقبايم رأي دهيد ولي در روز جاری با مصوبه اي که به مادر تحريمها معروف است و خود آمريکاييها از آن به عنوان گسترده ترين تحريمها ياد ميکنند، عملاً دروغ بودن يکي از رقيب هراسيهاي روحاني که با آن از مردم رأي گرفت، اثبات شده است.

حالا همين مدل رفتار روحاني را با رفتار دو رئيس جمهور حامي مذاکره و توافق با آمريکا در شوروي و روسيه، يعني آقايان ميخائيل گورباچف و بوريس يلتسين مقايسه کنيد که وقتي ديدند مدل مذاکره و تنازل در برابر آمريکا جواب نميدهد، هر دو با کناره گيري از قدرت و استعفا، جايشان را به کساني دادند که توانستند با اتکا به توان داخلي، روسيه را از فلاکتي که به آن مبتلا شده بود نجات دهند و دوباره به ابرقدرتي بزرگ تبديل نمايند، کاري که امروز کشور ما نيز به آن محتاج است.

امروز ايران با رئيس جمهوري مواجه است که به اذغان مرحوم هاشمي، کليدش براي حل مشکلات کشور، ديپلماسي و مذاکره بوده است، کليدي که انگار در قفل شکسته است و همان برجام در زمان حاضر به اهرمي عليه کشور تبديل شده است تا هم هسته اي ايران متوقف بماند و هم بدون هيچ مانعي بر تحريمها افزوده شود و رئيس جمهوري براي کشور باقي مانده که براي کتابهاي سريع القلم (مشاورش) عليه استقلال، مقدمه نوشته است و کابينه اش با استقلال و اقتصاد مقاومتي ميانه خوشي ندارند و چنين شرايطي اقتضا ميکند خود ايشان، سکان مديريت کشور را به کساني که به توان داخلي و اصول اقتصاد مقاومتي اعتقاد دارند واگذار نمايند.