آقاي سليمي نمين ، مهمان برنامه جهان آراي امشب، با موضوع حصر سران فتنه بودد که کوشيد تا لفظ سران فتنه را به دشمنان خارجي معطوف کند و جرم ايشان را به خودخواهي و غرور تقليل دهد و درباره رفع حصر سران فتنه مشروط به توبه علني توجيهاتي بيان کرد و آقاي احمدي نژاد را در تحريک فتنه گران مؤثر خواند که نسبت به تحليلهاي وي بيان سه نکته را ضروري ميدانم:
بازندگان انتخابات شايد تا زماني که هنوز قادر به درک تبعات حرکتشان نبودند سران فتنه نبودند، اما وقتي با وجود مشاهده آب دهان و برق چشمان دشمن و ايراد خدشه به منافع ملي، امنيت ملي و وحدت ملي به رفتار زيان بار خود ادامه دادند، ديگر سران فتنه بودند. برعکسِ آقاي سليمي نمين که اصرار دارد بگويد همان دشمن خارجي، سران فتنه هستند، ولي ادغام اين دو نميتواند منطقي باشد، فتنه ها غالبا از سوي کساني رخ ميدهد که از داخل ضربه ميزنند، همانطوري که ياران بزرگ پيامبر(ص) مانند طلحه و زبير، فتنه جمل را شکل داند و نه کفار! به خصوص که مقام معظم رهبري نيز قبلاً از واژه سران فتنه براي همين افراد استفاده کرده اند که اين مسئله توجيهات آقاي سليمي نمين را باطل نمود.
درباره نقش آقاي احمدي نژاد در فتنه، اعتقاد دارم که اگر چه ايشان اساساً شخصيتي دوقطبي ساز هستند و دوقطبي هايشان هم برخلاف تنها دوقطبي مورد سفارش مقام معظم رهبري که دوقطبي انقلابي و ضدانقلابي (و نه حتي انقلابي و غيرانقلابي) است، دوقطبيهاي فقير و غني يا احمدي نژاد و هاشمي بوده است، ليکن خيانت و خسارات فتنه را اين قدر واضح و سنگين ميدانم که نميتوانم هيچ کسي جز سران فتنه را در آن مقصر و حتي قاصر معرفي کنم و آنچه که امثال علي مطهري و سليمي نمين به عنوان «تحريک هاي احمدي نژاد درباره فتنه گران» از آن ياد ميکنند، در برابر واکنشي که ميتوانست از سوي ساير گزينه ها در صورت برنده شدنشان سربزند را ناچيز ميدانم؛ کما اين که ميرحسين موسوي يک روز قبل از انتخابات در مصاحبه با مجله تايم، از تغييرات برگشت ناپذير در انقلاب صحبت کرده بود!
نکته اي که آقاي سليمي نمين واقعا کوشيد به آن پاسخ نگويد، علت تقارن فوت هاشمي، نزديکي به انتخابات 96 و طرح اصطلاحاً «آشتي ملي» بود که او نهايتاً اينها را باهم مرتبط دانست ولي به لزوم يک توبه علني بستنده کرد چرا که به زعم او، ايشان فعلاً قصد نامزدي در انتخابات را ندارند! فارغ از اين که سران خائن فتنه هنوز جرأت و جسارت توبه و عذرخواهي علني از نظام و مردم را نداشته اند، اين هم قابل قبول نيست که اين توبه امکان بازگشت ايشان به سطوح بالاي سياسي را باز کند، بلکه اين توبه نهايتا فقط بايد بتواند مسير زندگي عادي اجتماعي و سياسي را براي ايشان هموار کند ولي امکان تأثير گذاري زياد بر امور کشور توسط افرادي که بي ظرفيتي و عدم التزامشان به قانون اساسي و ولايت فقيه را در تنگناها به وضوح نشان دادند، يقيناً نميتواند حکيمانه و به نفع کشور باشد.
برچسب:
نویسنده: الینا صالحی