سخنراني روحاني در 22 بهمن و دستاوردسازيهاي عجيب براي برجام

سخنراني روحاني در 22 بهمن امسال حاوي مطالب عجيبي بود، ايشان به 3 پيامد برجام افتخار کردند که در واقع تنازل بودند و اگر مايه شرمساري تلقي نشوند، مايه افتخار هم نيستند. رئيس جمهور به واردات کيک زرد، صادرات آب سنگين و ارتقاي رآکتور اراک افتخار کردند و اين در حالي است که:

1- واردات کيک زرد افتخار نيست چرا که ما مجاز نيستيم بيش از 300 کيلوگرم اورانيوم غني شده داشته باشيم و بايد بيش از آن را بدهيم و به جايش کيک زرد (که ماده اوليه براي غني سازي است) بگيريم؛ آن هم در شرايطي که 11 تن محصول (اورانيوم غني شده) را در ازاي 197 تن ماده اوليه (کيک زرد) از کشور خارج کرديم!

2- براساس برجام، افزايش آب سنگين کشور از 143 تن، نقض برجام است و از اين رو ناچاريم مازادش را به هر شکلي و با هر قيمتي چه با فروش و چه مجاني از کشور خارج کنيم. اخيراً 11 تن آب سنگين را بدون مشتري و فعلاً به صورت مجاني به عمان فرستاديم تا شايد بعدها بتوانيم آن را بفروشيم و احتمالا در اين مدت بايد براي نگهداري آن، هزينه هم پرداخت کنيم!

3- دولت برخلاف شروط 9 گانه مقام معظم رهبري در اجراي برجام، بدون انعقاد قرارداد مطمئن براي بازطراحي و بازسازي قلب رآکتور اراک، آن را بتون کرد و هنوز هم نتوانسته است چنين قراردادي ببندند. روحاني فعلاً به ارتقاي چيزي افتخار ميکند که هنوز براي طراحيش قرارداد نبسته است! آن هم تغييراتي که رآکتور اراک نتواند اکسيد اورانيوم طبيعي را مستقيماً به اورانيوم غني شده تبديل کند!

شايد علت اين سخنراني روحاني در 22 بهمن اين است که برجام در رفع تحريمها، ممانعت از وضع تحريمهاي جديد و گردش چرخ اقتصاد کشور تقريبا هيچ اثر قابل مشاهده اي نداشته باشد. در واقع او ناچار است با دستاوردسازي درباره تنازلهاي هسته اي يا رفع سايه جنگ، يا استفاده از عباراتي مثل آفتاب تابان، ابر شتابان، هواي پاک و باغ سيب و گلابي، برجام و ادامه راه تنازل را توجيه پذير نمايد.