پاسخ به شبهه اي پيرامون نظر علامه مصباح درباره بحث اصلح و صالح م

متأسفانه همچنان بيانات علامه مصباح يزدي آماج هجمه ها يا سوءاستفاده هاي برخي جريانات سياسي قرار ميگيرد که اين بار بيانات انتخاباتي ايشان درباره بحث انتخاب اصلح و صالح مقبول مورد حاشيه سازي اين جريانات قرار گرفته است، آنجا که ميفرمايد:

«هر گاه تشخيص دهم کسي اصلح است، از او حمايت مي کنم، و اگر کار به جايي رسيد که قرار است کسي رأي بياورد که ضررش بيشتر است و رأي به رقيب او سبب دفع ضرر بيشتر مي شود، دفع افسد به فاسد مي کنم؛ اما قرارنيست از اول فاسد را ترويج کنم. در صورتي مي توانم به کسي رأي دهم که بيني و بين الله تشخيص دهم از ميان افراد موجود، او اصلح است»

برخي اشخاص اصلاح طلب مثل عباس عبدي و رسانه هاي اين جريان عبارت «دفع افسد به فاسد» را به معني انتخاب فساد براي به قدرت نرسيدن فاسدتر و خدشه به جايگاه شوراي نگهبان قلمداد کردند در صورتي که اساسا اين عبارت براي نامزدها نيست بلکه براي رفتار است؛ علامه ميفرمايند کار صحيح رأي به اصلح است و کار فاسد رأي به غير اصلح هر چند که او صالح مقبول باشد و ميفرمايند که اگر قرار باشد نظام اسلامي دچار خسارت (حالت افسد) شود، آنگاه بايد با انتخاب صالح مقبول از خسارت به نظام اسلامي جلوگيري نمود.

از سوي ديگر برخي از جريانات بحث اصلح و صالح مقبول را به نفع نامزد مدنظر خود مصادره کردند بخشي اين طور گفتند که هرکسي بايد به تنهايي، اصلح را بيابد، حال اين که آن چه مد نظر علامه است صرفاً «کشف اصلح» است و چه بسا کشف اصلح اگر همه نامزدها به صورت نظام مند، علمي و بر اساس شاخصهاي اسلامي، انقلابي و مديريتي ارزيابي شوند، نتيجه جامعتر و قابل اجماعتر باشد، لذا صرف «کشف اصلح» اصل است چه اين کار با شناخت شخصي باشد، چه با پرسيدن از افراد آگاه و امين و چه با طي کردن مکانيزم جمعي، جامع، علمي و نظام مند.

بخش ديگري از افرادي که بحث اصلح و صالح مقبول علامه مصباح را به نفع خود مصادره کردند نيز از همان اول به حساب اين که اصلح قابليت رأي آوري ندارد، مستقيماً رفتند به سراغ مقبوليت نامزدها در حالي که اين هم اشتباه و همانطوري که بيان شد عملي فاسد است، بلکه بايد ابتدا اصلح را شناخت و حتي براي رأي آوريش تلاش کرد و اگر به جايي رسيديم که از مقبوليتش نااميد شديم و در کنارش احتمال خسارت به نظام اسلامي وجود داشت، آن گاه به دنبال معرفي صالح مقبول رفت.

توضيح اين که مکانيزم جبهه مردمي نيروهاي انقلاب اسلامي، علي رغم انتقاداتي که حتما به آن وارد است، کشف اصلح بر اساس شاخصهاي انقلابي گري و مديريتي که توسط يک جمع گسترده از نيروهاي مومن و انقلابي، تدوين، تصويب و ارزيابي ميشوند، دنبال ميگردد به نحوي که جامعيت اين مکانيزم براي رسيدن به گزينه اصلح، ضمن کاهش احتمال خطا، امکان ايجاد اجماع بر گزينه شناخته شده به عنوان اصلح را در طول اجراي اين مکانيزم افزايش ميدهد، بدون اين که در لحظات آخر انتخابات، گرفتار دوگانگي انتخاب اصلح و صالح مقبول گردد.