پيرامون نظر استاد روانبخش درباره آسيب شناسي وحدت نيروهاي انقلاب

استاد قاسم روانبخش عزيز متني درباره فضاي انتخابات کشور نوشتند که محور اصلي آن درباره مسئله وحدت نيروهاي انقلاب به نظر ميرسد و سايت انتخاب که از قضا علاقه اي هم به وحدت نيروهاي انقلاب ندارد، اين نوشته را با عنوان «انتقاد قاسم روانبخش، شاگرد آيت الله مصباح از جمنا» منتشر نموده است ليکن با مطالعه دقيق مطلب، مشاهده ميگردد که بخشهايي که به مسئله وحدت نيروهاي انقلاب و تلويحاً جبهه مردمي نيروهي انقلاب اسلامي ميپردازد، لزوما انتقاد نيستند، بلکه برخي توصيه و بعضي هم صرفاً آسيب شناسي هستند و بعضا هم انتقاداتي هستند که بدون ذکر نامي از جبهه بيان ميشوند که در ادامه به برخي از اين موارد اشاره ميگردد:

يکي از آسيب هايي که استاد روانبخش در مسئله وحدت پيش بيني ميکنند، مسئله سهم خواهي است، ايشان سهم خواهي را به عنوان يک آسيب احتمالي وحدت معرفي ميکنند که کاملا هم صحيح است چرا که در هر وحدتي ممکن است عده اي به صورت علني و يا حتي به صورت پنهان و تنها با نيت سهم خواهي در آينده، حضور داشته باشند ولي يقيناً صرف وجود چنين آسيبي نميتواند، وحدت را زير سوال ببرد، مگر اين که وحدتي شکل گيرد که در مسير آن، براي افرادي که با آن همراه ميشوند سهم تعيين گردد که البته اين مسئله براي جبهه مردمي نيروهاي انقلاب اسلامي، مشاهده نميشود.

از ديگر آسيب هايي که به نظر حجت الاسلام والمسلمين روانبخش ميتواند وحدت را تهديد کند، اقدامات خلاف شرع يا خلاف قانون براي رسيدن به وحدت است که خود ايشان، به عنوان مثال، دخالت نهادهايي که نبايد در انتخابات دخالت کنند را مطرح ميکنند، ولي خودشان در ادامه ميفرمايند البته اگر نهادهاي انقلابي بدون دخالت در انتخابات و به خصوص تعيين مصاديق و شرط و شروط، صرفا در بسترسازي براي رسيدن به وحدت، تلاش و دعوت کنند، آن موقع قضيه متفاوت و بلااشکال خواهد بود.

از ديگر آسيبهايي که اين شاگرد علامه مصباح براي وحدت معرفي ميکنند، مسئله صداقت نداشتن و تحميل کردن است، ايشان در اين خصوص ميگويند: «يکي از شرايط وحدت پايدار رعايت اصل صداقت است، به طوري که از ابتداي حرکت و تصميم گيري، همه با هم باشند و در جريان حرکت و تصميم گيري ها باشند،» که البته در اين باره شايد بتوان ايرادي وارد کرد مبني بر اين که آيا بسترسازي براي وحدت لزوما بايد با حضور همه افراد و جريانات صورت گيرد و يا اين که اگر تعدادي معدود نيز کليد چنين حرکتي را زدند نبايد از همان اول ايشان را متهم به بي صداقتي نمود!

آسيب ديگري که استاد روانبخش براي وحدت متصور هستند و کاملا هم صحيح است، مسئله تحميل گري است، ايشان کاملاً صحيح ميگويند که نبايد ديگران را براي پيوستن به وحدت تحت فشار گذاشت و نبايد اگر کسي به آن نپيوست او را مقصر شکست قلمداد کرد، البته حرف ايشان از اين جهت که هرکسي بايد براساس حجيت شرعي کار کند حتماً صحيح است که متأسفانه در برخي از حاميان جمنا مشاهده شد که با چنين ادبياتي نسبت به افراد و جرياناتي که هنوز براي پيوستن به جمنا اعلام آمادگي نکرده اند برخورد کردند که البته شخصاً در نقد ايشان قبلاً مطالبي نگاشتم.

يکي از دغدغه ها و شايد هم گلايه هايي که استاد روانبخش درباره وحدت نيروهاي انقلابي مطرح ميکنند، مسئله دستهاي پشت پرده است که البته در اين خصوص اگر کسي با مکانيزم جبهه مردمي نيروهاي انقلاب اسلامي آشنايي داشته باشد ميداند که حتي اگر و تنها اگر هم کساني پشت پرده تشکيل جبهه مردمي نيروهاي انقلاب اسلامي بوده اند، اما امروز شرايط از کنترل ايشان خارج شده است چرا که تصميم گيرندگان اصلي در اين جبهه، مردم انقلابي هستند که در مجامع ملي شرکت ميکنند و اجرا کنندگان اين تصميمات هم 30 منتخب مردم هستند که اکنون در شوراي مرکزي اين جبهه مشغول فعاليت هستند.

يکي از توصيه هايي که استاد روانبخش در مسير رسيدن به وحدت بيان ميکنند، مسئله انعطاف پذيري است، ايشان اين خصلت را براي شنيدن حرف موافقان و مخالفان و تسهيل در رسيدن به گزينه اصلح، لازم و کارگشا ميدانند که البته کاملا صحيح است و جبهه مردمي نيروهاي انقلاب اسلامي نيز حتي با وجود اين که پيوستن برخي از افراد و جريانات به وحدت را بعيد ميداند ولي بارها با ايشان مذاکره کرده است و از نصايح ايشان استفاده نموده است.

نکته مهمي که حجت الاسلام والمسلمين روانبخش بر آن تأکيد دارند اين است که حتي اگر گزينه هاي انقلابي به وحدت نرسند هم حق ندارند در برابر يکديگر صف آرايي کنند و اين مسئله نيز بسيار مهم به نظر ميرسد، واقعا اين شايسته نيروهاي انقلابي نيست که يکي وحدت ديگري را قبيلگي و قدرت طلبانه و سهم خواهانه بخواند و ديگري هم متقابلا طرف مقابل را خودخواه و وحدت شکن و خائن قلمداد کند.

يکي از دغدغه هاي استاد روانبخش درباره وحدت اين است که ما نبايد مانند اصلاحاتي ها به اين بينديشيم که چه کسي رأي بيشتري مي آورد و دور او جمع شويم. البته اين دغدغه کاملاً صحيح است و نبايد مسئله اصلحيت را فداي مسئله مقبوليت نمود ولي واقعا اين مسئله را درباره جبهه مردمي نيروهاي انقلاب اسلامي وارد نميدانم چرا که نيروهاي انقلابي که در مجمع ملي اول اين جبهه حضور داشتند، بر مبناي رأي آوري رأي ندادند بلکه براساس صلاحيتهاي انقلابي و مديريتي به 10 نامزد رأي دادند.

با توجه به شيوه اي که در رأي دادن نيروهاي انقلابي حاضر در مجمع ملي جبهه نيروهاي مردمي نيروهاي انقلاب اسلامي مشاهده شد، ميتوان پيش بيني کرد که هم گزينه نهايي واجد صلاحيتهاي حداکثري از نظر نيروهاي انقلابي باشد و هم در نهايت امکان ايجاد اجماع نظر همه نيروهاي انقلابي و همه مردم روي گزينه نهايي اين جبهه افزايش يابد که در اين صورت واقعا ديگر نيازي نيست حتي در لحظه آخر نيز از گزينه اصلح دست برداريم و به دنبال گزينه صالح مقبول برويم و از اين لحاظ بدون اين که تحميل وحدت به ديگران را صحيح بدانم ليکن تخريب وحدت نيروهاي انقلابي را به صرف بددلي صحيح نميدانم.